امروز یه مطلب خوندم تو یکی از سایت های خبری که خیلی برام جالب بود . البته نه خود خبر ، بلکه نظرهایی که راجع به این خبر دیدم!!

جدای بحث تایید یا عدم تایید موضع نگارنده ی مقاله ، حسی از خوندن نظرات خوانندگان مطلب بهم دست داد که دوباره هوس دانشگاه رفتن و جامعه شناسی خوندن به سرم زد !!

دیدن ایــــــــــن همه تفاوت در دیدگاه و عقیده شگفت زده ام کرد !

اینم لینک آدرس اون مطلب :

از اصولگرایان بی اخلاق تا روسپی گری دختر ایرانی در کانادا و ...!

اگه حوصله نداشتین خود مطلب رو بخونین ، نظرات مطلب رو بخونین !!

واقعا که ...

برقرار باشین

صنعتی در شعر فارسی وجود دارد به نام "تضمین" که در آن شاعر ، قسمتی از شعر شاعر دیگری را "عینا" در شعر خود می آورد و معمولا از زاویه ی دیگری نسبت به آن شاعر به آن مطلب می نگرد .

معمولا هم اعتبار بالاتر شاعر اول مانع از اطلاق واژه ی دزدی ادبی می گردد !! حال ببینید یک بیت حافظ عزیز ، چه کرده با ذوق شاعران فارسی زبان ما !!!

همیشه دیوان حافظ را به خاطر کشف الابیاتی تدوین شدنش دوست داشتم . چرا که با دانستن یک بیت از یک شعرش ، در کمتر از یک دقیقه می توان غزلش را در دیوان یافت . اما اگر به سان شعر دیگر شاعران دنبال این بیت حافظ در دنیای سایبر بگردید ، این تراوشات شاعران خوش قریحه شما را چون من شگفت زده می کند ! ملاحظه بفرمایید :

حافظ

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مــا را
به خال هندویش بخشم سمرقند بخارا را

صائب تبریزی

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را

هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد
نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را



شهریار

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را

هر آنکس چیز می بخشد ، بسان مرد می بخشد
نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را

سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند
نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دلها را



فاطمه دریایی

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
خوشا بر حال خوشبختش، بدست آورد دنیا را

نه جان و روح می بخشم نه املاک بخارا را
مگر بنگاه املاکم؟چه معنی دارد این کارا؟

و خال هندویش دیگر ندارد ارزشی اصلأ
که با جراحی صورت عمل کردند خالا را

نه حافظ داد املاکی، نه صائب دست و پا ها را
فقط می خواستند این ها، بگیرند وقت ما ها را.....؟؟؟

روبن تبریزی 


اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
بهایش هم بباید او ، ببخشد کل دنیا را

مگر من مغز خر خوردم ، در این آشفته بازاری
که او دل را به دست آرد ، ببخشم من بخارا را؟

نه چون صائب ببخشم من ، سر و دست و تن و پا را
و نه چون شهریارانم ، تمام روح و اجزا را

که این دل در وجود ما ، خدا داند که می ارزد
هزاران ترک شیراز و هزاران عشق زیبا را

ولی گر ترک شیرازی دهد دل را به دست ما
در آن دم نیز شاید ما ببخشیمش بخارا را !!!

که ما ترکیم و تبریزی ، نه شیرازی شود چون ما
به تبریزی می بخشند ، سمرقند و بخارا را

گمنامی

هر آنکس چیز می بخشد،به پیچ زلف معشوقست
اگر باشد به بخشیدن،احد دهد جهانها را!!!!

به من چي كي به كي بخشد سمرقند و بخارا را
به فكر نان شب باش و جومونگ و قص علي هذا


دیگری

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
مگر او مغز خر خورده است که با ما بپرد بابا

و دیگری

مگر آن ترك شيرازي خر است و صاحب مغزش ...
الا اي حافظ دانا بيشين بينيم حالا بابا !!!

پ.ن. : باور بفرمایید دیگه کش رفتنی در کار نبود !! نوشتم بعد مدت ها